Η Kuchuro ξεκίνησε από έναν σωρό κλαδεμάτων ελιάς σε ένα χωράφι της Μεσσηνίας, που περίμενε να καεί. Έπρεπε να υπάρχει καλύτερο τέλος. Υπήρχε.
Κάθε ελιά στην Ελλάδα κλαδεύεται. Κάθε αμπέλι κόβεται. Για τρεις χιλιάδες χρόνια το περισσότερο από αυτό το ξύλο έχει ανάψει στο χωράφι — μία γρήγορη πορτοκαλί λάμψη, και τίποτα. Το παίρνουμε πριν καεί, το στεγνώνουμε αργά, και το στέλνουμε σε όσους παίρνουν τη φωτιά στα σοβαρά.
Η Kuchuro ξεκίνησε το 2021 σε ένα χωριό βόρεια της Καλαμάτας. Συνεργαζόμαστε με μια μικρή ομάδα καλλιεργητών ελιάς και αμπέλου των οποίων οι οικογένειες δουλεύουν την ίδια γη εδώ και γενιές. Όλοι στην αλυσίδα έχουν όνομα και τηλέφωνο.
Μία χώρα, δύο είδη, μία μέθοδος στεγνώματος, μία σακούλα τη φορά. Αν ποτέ δεν μπορέσουμε να το εγγυηθούμε, θα σας το πούμε.
«Δεν είναι κάθε φωτιά ίδια. Ούτε και το ξύλο.»
